þið getið gleymt því að það komi ný færsla á næstunni.
-assa

langt síðan síðast. einsog alltaf.
lífið gengur bara sinn vanagang, ég er byrjuð í prófum og er að flytja á höfn á mánudaginn. alltof stutt í það. ég veit ekki alveg hvert vorönnin mín er búin að fara - mér finnst ég nýkomin úr jólafríi.

miðvikudaginn fyrir viku komu hrói, ólieinir, elli og valdi við og tóku mig með í bæinn. gunnar var búinn að leigja sér íbúð í viku og kom það sér ótrúlega vel. við fórum á carl cox á nasa um kvöldið. ég veit ekki almennilega hvernig á að lýsa því. það var ofur gaman! ég vona að hann komi aftur - eða hlakka allavega til þegar næsta sóðadjamm með strákunum verður tekið.
á fimmtudaginn fékk ég bíl lánaðann hjá villa og fór á honum heim. fór svo í skólann á föstudaginn. þar byrjaði óheppnin og klaufaskapurinn sem elti mig allan daginn. ég sullaði niðrá mig, hrasaði fyrir framan fullt af fólki og fleira skemmtilegt. svo ákvað ég að drífa mig aftur í bæinn. fór og tók bensín. ég fann ekki takkann til þess að opna og var einsog fífl í svona 10 mín að skiptast á að ýta á bensínlokið og reyna að finna takkan. á endanum varð mér ljóst að ég þurfti að toga í snúru afþví að það var búið að fjarlægja takkann. okei. tók bensín. fór inn. rétti afgreiðslumanninum safnkortið mitt til að borga með, og hann horfði á mig einsog ég væri fífl.
lagði af stað, fattaði að ég hafði gleymt helmingnum af því sem ég ætlaði að taka með. náði í það. svo var ég alveg að koma í hveragerði þegar bíllinn byrjaði að láta klikkað asnalega. ég stoppaði útí kanti og tjekkaði dekkin ofl en sá ekki neitt. keyrði aftur af stað. alltienu kemur ógeðslega mikill hávaði, ég missi stjórn á bílnum, og sé svo dekkið mitt á góðu róli að fara yfir veginn. ég vissi nú ekki alveg hvað var í gangi. fór út, reyndi að opna skottið en auðvitað var það eitthvað bilað svo ég þurfti að klifra í gegnum ógeðslega mikið af drasli í skottinu til að ná í tjakkinn til að tjakka bílinn upp af afturbrettinu. þegar því var aflokið fór ég að líta aðeins í kringum mig. ekki nóg með að dekkið hafi farið lengst í burtu og ofaní mýrarskurð heldur var bremsudiskurinn útá miðjum vegi og fólki var nokk sama. sem betur fer stoppaði að lokum mjög elskulegur maður og hjálpaði mér. mér leið ekki vel.
svo komst ég í bæinn. fer með hróa og pabba í smáralind. hrói biður um einhverja skó og ég ákveð að máta buxur á meðan. þegar ég var að fara aftur í mínar þá rifnuðu þær! saumurinn frá klofi og niðrá mitt læri fór í sundur. ég dó. það gat ekki verið að assa gæti verið óheppin, neinei. gaman.
en annars var helgin ágæt. kíkti út á föst og tjillaði á lau. fór svo heim á sunnudegi og svaf. mætti galvösk í skólann á mán og undirbjó mig fyrir efnafræðipróf. þar sem ég gerði uppá bak. stóð mig svo aftur með eindæmum illa í íslenskuprófum á miðvikudaginn og aftur í dag í félagsfræði, nema að það var bara eitthvað met, prófið í dag, svo illa stóð ég mig.

já. spennandi.
-assa

sælt veri fólkið..

ég er komin heim til íslands. reyndar fyrir 6 dögum síðan en það er annað mál. ferðin heim var helluð. en ég vaknaði klukkan 3 am af kinverskum tima, forum í loftið klukkan sjö. við tók um átta og hálfs tíma flug til dubai. þar var beðið í rúma 2 tíma og þá haldið til london. það voru um átta tímar líka. mér var orðið sjúklega illt í löppunum og ég hélt án djóks að ég myndi fara að fá bjúg eða eitthvað það var svo mikill hjartsláttur. kom til london og fór á hótelið sem búið var að panta handa mér. beið í klukkutíma eftir rútunni sem var rándýr. ég beið í rúmlega hálftíma eftir að innrita mig. þegar ég var byrjuð að sjá sturtuna og rúmið í hillingum þá kemur konan í afgreiðslunni með hræðilegar fréttir. það var ekki búið að borga herbergið. það kom í ljós að þau taka ekki greiðslum í gegnum netið eins og staðið var í trú um. ég glápti á hana, peningalaus, án síma, ógeðslega þreytt og spurði hvort ég mætti hringja eftir ítrekaðar tilraunir til þess að reyna að borga með debetkortinu mínu, sem þau tóku ekki. hún vildi ekki leyfa mér að hringja svo ég eyddi um 2000 krónum í almenningssíma á hótelinu, en ég gast ekki eytt meiri pening þar sem að ég þurfti að komast til baka á flugvöllinn daginn eftir. og það var ekki hraðbanki í grenndinni. ég beið í rúmlega 3 klukkutima eftir reddi. ég get alveg verið hreinskilin og sagt ukkur það að eg fór næstum að gráta svona 3 sinnum á meðan, mér fannst þetta svo vonlaust og eg var svo þreytt.
kom heim daginn eftir og tók eftir ví að röddin mín var frekar fönkí. mætti í skólann á miðvikudaginn í síðustu viku og gat varla talað. fór á körfuboltaleik um kvöldið, fsu-valur sem var gríðarlega spennandi og ég lifði mig svo inn í hann og studdi strákana einsog sannur stuðningsmaður gerir (eða ég reyndi mitt besta) og missti röddina alveg. mikið gert grín af mér þetta kvöld, af líklega öllum þeim sem heyrðu i mér. ekki verra.
svo var það skólinn. alveg geggjað að vera komin aftur í hann.. föstudaginn átti þorbjörg afmæli svo maður "varð" að djamma með henni og fórum við á ball í hvíta húsinu með dalton bræðrum einmitt (og var gaurinn ekkert að reyna að fela örin sín). svo var afmæli techno.is á nasa á laugardaginn og kíkti ég þangað með atla, ella, begga og árna sólon. klekkað.

ég er með ógeðslegar blöðrur á löppunum og ennþá hás. ég er freistandi. langaði að deila þessu með ykkur. bara öllu blogginu. ég er heima hja telmu og hun er að horfa á american idol og ég er í sjokki yfir því, og varð að finna mér eitthvað að gera á meðan.

skemmtilegt blogg nei.

-assa

þá er ég semsagt komin til zhengzhou.

eeeen, það sem gert var í wei hai áður en ég kom hingað var margt. margt síðan ég bloggaði síðast. við gistum i 2 nætur í snekkjunni til þess að prufa hana og komast að ýmsu sem þyrfti að breyta og það var bara nokk mikið. við settum inn æðislegt hljóðkerfi, myndvarpa og stækkuðum vatnstankinn og fleira fínerí.
svo var auðvitað myndartakan. fyrsta kvöldið var rosalega óvænt byrjun þar sem að caroline, kínversk kona sem er eitthvað mikilvæg í fyrirtækinu sem er að smíða snekkjuna, var búin að biðja einhvern ástrala um að vera með okkur á myndunum. hann sagði okei en vissi ekki hvort hann hefði tíma þar sem að hann var að fara daginn eftir heim. en svo kom hann og þá fékk maður alltieinu 10 min til að fara i föt og setja á sig andlit. sem var hellað. þarnæsta dag voru svo teknar útimyndir. ég tjillaði á bikinínu  ógeðíis kulda í meira en klukkutima. held ég. ég hélt að ég myndi fá heilakal. en það reddaðist nú allt og ég varð ekki einu sinni veik.

ég veit samt ekki hvenær ég fæ myndirnar en maður verður nu að fara vel yfir þær áður en þær fara public. haha.

en ferðalagið:

fórum á þriðjudagskvöld í 9 klukkutíma lestarferð frá wei hai til jinandong. þangað komum við um fimm um morgunin. lestarferð sjálf var alveg ágæt, við fengum sér klefa og maður hélt sig bara uppí rúmi mestallan tímann, þó svo að ég hafi ekki mikið getað sofið.

við komum til jinandong klukkan fimm um morgunin. sem betur fer fundum við hótel sem byrjaði með morgunverðarhlaðborð hálf sex svo við fórum þangað. við áttum ekki flug til zhengzou fyrren um tvöleytið sem við þurftum að hanga, já hanga á hótelinu að gera ekki rass í langan tíma. fórum aðeins rölt og tók maður slatta af myndum þar. loksins loksins komust við svo til zhengzhou og þá var bara haldið beint uppá hótel. við héldum að við fengum að fara snemma að sofa en svo kom í ljós að við þurftum að borða með manni úr fyrirtækinu. fórum á glænyjan, geðveikt flottan veitingastað, með rosalega góðum mat. eg borðaði yfir mig einsog venjulega, en yfirleitt er maturinn hérna rosalega góður. svo þurfti ég að pissa af öllum bjórnum sem fylgdi matnum. ég fann ekki klósettið svo ég fann þjón sem benti mér á annan þjón sem benti mér á annan þjón sem ætlaði að láta mig borga reikninginn. það endaði með því að ég þurfti að teikna á blað konuskilti og skrifa toilet, þá náðu þær hvað ég var að biðja um. ein stelpan leiddi mig áfram í gegnum allan veitingastaðinn, bakvið einhvern vegg, í gegnum hálft eldhúsið, útur húsinu hálfpartinn og inn í eitthvað sem ég held að hafi verið gamall gámur, og þar voru klósettin. ég missti andlitið. lyktin var einsog í fjósi. nei, hun var verri. ógeð ógeð ógeð. ég fikraði mig varlega inná kvennaklósettið. þar var gólfið úr bárujárni, klósetthurðarnar allar skakkar og asnalegar. það var enginn klósettpappír en ég lét stelpuna nú ná í pappír fyrir mig. svo opnaði ég einn básinn - og gat nú verið, ekki klósett heldur bara hola. ég þakka mínum sæla fyrir að hafa verið í háum hælum og þröngum að neðan gallabuxum og ekki búin að drekka mikið  því að ég get alveg sagt ykkur það að það er ekki mjög auðvelt að halda jafnvægi í dimmum klósettbásum þar sem maður þarf að standa á sleipu gólfi og reyna að pissa.

en ég lifði þetta af. loksins fórum við uppá hótel og ég var byrjuð að sjá rúmið mitt í hillingum. nei. þá er búið að plögga eitthvað djamm á karókí stað með fleira fólki. maður lét sig hafa það, hugsandi að maður gat alveg afsakað sig eftir hálftíma eða svo. en svo var ekki raunin. ég gat ekki farið því að það hefði verið svo donalegt af mér. þetta var ógeðslega skrytið. við komum inná hótel og við fengum sér herbergi. inn var komið með kassana af bjór og hellt í glös og passað að við drykkjum alveg örugglega. það var fullt af þjónustustelpum sem voru að þjóna okkur þarna sem var rosalega nice, og var kvöldið alveg ágætt.

dagurinn í dag var frídagur hjá mér og ingólfi svo við fórum í eitthvað mall þar sem maður keypti eitt og annað. svo ætluðum við að skoða eitthvað rosa flott en það var lokað, svo við héldum aftur uppá hótel.

komment?

-assa

eða hvernig svo sem góðan daginn er skrifað.

weihai. loksins búin að læra hvernig á að skrifa nafnið á þessum bæ sem ég er stödd í. við komum hingað á fimmtudaginn, og síðan þá hef ég borðað mjög mikið af mat sem ég hef ekki hugmynd um hvað er. eftir klukkutima flug frá beijing plús klukkutíma bið á innanlandsflugvellinum komum við til weihai frá beijing. annar klukkutími eða allavega það fór í að keyra frá weihai flugvelli í bæinn sjálfann...
það er gríðarlega mikill munur á þessum "smábæ" einsog weihai er hér í kína, og beijing. þú hefur ekki komið til kína ef þú ferð bara til beijing eða shanghai. það er allt svo skemmtilega súrrealískt hérna, glansandi flottir nýjir bílar parkerðair fyrir utan að hruni komnum húsum, allt er rosalega þurrt yfirlitum og mikið er um eld eld eld gamla traktora á götunum hérna í bland við þríhjóla bíla, ógeðslega leigubíla og glansandi fína bisnesskallabíla.
en talandi um matinn. um kvöldið sem við komum þá fórum við að borða á veitingastað sem fyrirtækið sem er að byggja snekkjurnar fyrir scandic á. ég var ógeðinslega svöng, ekki búin að éta í meira en níu klukkutíma, og þegar þannig er komið fyrir manni líður manni ekkert svo vel. við vorum leidd inn í sér herbergi þar sem að eitt stórt hringborð var fyrir, og ofan á þvi var glerdiskur sem snérist. ofan á hann var hrúgað mat - sem þetta kvöld var BARA sjávarréttir og hrátt kjöt. ég, sem er ekkert alltof spennt fyrir sjávaréttum, gat ekki verið ókurteis svo ég lét mig hafa þetta. sumt var actually ekki svo slæmt, en svo var annað, einsog pínuponsulitlu kolkrabbarnir. ég borðaði einn bita, ekki svo slæmt, en svo horfði ég á hann, otrulega kruttlegann, liggjandi á disknum minum, samt enn í heilu lagi. ég potaði í hann með gaflinum minum (eg naði ekki strax tökum á prjónunum) og þá skvettist á mig helling af bleki svo ég ákvað að borða hann ekki. plús allar litlu útlimirnir. fékk mér líka rækjur sem ég hef alla tíð staðið á föstu að ég borði sko alls ekki, og þær voru algjört nammi. fékk samt yfir mig vænan skammt af rækjuheila/kúk þegar ég sleit eina í sundur, en maður þarf að pilla hana sjálfur. svo var ákveðið að fá sér hrísgrjónavín. það er ógeð. aldrei aldrei smakka það, bara lyktinn gerir mann veikan.
næsta dag fórum við aftur á þennan stað og ég var spurð hvort ég vildi kjúkling. ég sagði já takk, en um leið og búið var að setja hann á hringdiskinn sá ég eftir því. ingólfur (ljósmyndarinn) nældi sér í einn bita og skoðaði hann, og þau fóru að hlægja að honum og sögðu að þetta væri hálsinn. svo fór ég að skoða diskinn og sá þá klær og eitthvað sem ég er pottþétt á því að var hausinn og fleira girnilegt. ég valdi mér einn bita sem ég veit ekki hvað var og vil ekki vita. hann var ekki góður.
sem betur fer virka allir staðirnir hérna þannig að maður pantar helling af réttum, svo færðu prjóna og nærð þér í það sem þú vilt. það sem truflar mig ponsu er að fólk stingur þeim uppí sig.. nær sér í meiri mat (en þú setur ekkert á neinn disk, þú nærð þér bara í mat þegar þú ætlar að fá þér) .. og ákveður svo kannski að hjálpa manni að hræra í súpunni eða ná í eitthvað sem manni vantar.. allt með sömu prjónunum. einhverjum fyndist þetta ef til vill ógeðslegt en ég leiði þetta hjá mér. svona er þetta bara hérna. það sem mér finnst líka æðislegt er að kínverjar sötra og smjatta og hrækja matnum útur sér á borðið. hahaha.
meira um mat en í gær fórum við á einhvern stað þar sem maður fékk einn pott fyrir sig með heitu vatni i, og svo var hella á borðinu. á borðið var svo pantað helling af einhverju drasli sem þú fékkst þér svo og sauðst það sjálfur. það var frekar skrýtið.

snekkjan sem scandic er að láta búa til átti að vera tilbúin þegar við komum en það átti eftir að fínstilla hana. var samt ákveðið að byrja aðeins að skjóta myndir þar sem að ungur maður frá ástralíu sem býr hér í weihai og er að smíða báta var að fara í frí til ástralíu og ég held svei mér þá að hann sé að fara gifta sig líka, í morgun. ég var nefnilega mikið búin að hugsa hvað það væri asnalegt að ég væri eitthvað ein á öllum myndunum, ein að fá mér vínglas, ein að horfa á sjónvarpið, ein uppí rúmi, þið vitið. svo við fengum hann mark cooper til aðstoðar. fínn gaur. ég er ekki ennþá buin að sjá myndirnar en þær eru eflaust í góðu lagi, eins gott þar sem að ég eyddi 5 klukkutimum i algjöru stresskasti í að kaupa helling af hlutum inn í bátinn svo hægt væri að taka myndir.

svo er planið að vera á bátnum í nokkra daga til þess að prufukeyra hann allan. það væri nice. vonum þá bara að sjóveikin nái ekki tökum á mér. ég hef ekki hugmynd um hve lengi við verðum hér í weihai, en ég veit bara það að ég á flugmiða frá beijing til dubai og frá dubai til london 31. mars, og frá london til keflavíkur 1.apríl. það er það eina sem ég veit.
ég vona að við verðum hérna í einhverja daga í viðbót því að mig langar t.d. að fara að veiða og fleira gaman, einnig á eftir að taka fullt af fleiri myndum og það er ekki mjög gott veður svo að ég er að vona að það breytist bráðlega þar sem ég held það verði ekki mjög ánægjulegt að liggja á bikiní í 5 stiga hita. brrrr.

líkt og í dubai eru ökumennirnir hérna ótrúlega klikkaðir. þeir keyra nánast alltaf á vitlausum vegarhelmingi, en ef ekki þá keyra þeir á miðjum veginum, og sumir keyra mjög hægt svo að bílstjórinn þarf að negla niður því að hann kemst ekki framhjá honum og er kannski að keyra frekar hratt. brjálað. hlakka til að komast í íslenska umferð aftur, þó svo að hún sé ekkert til að hrópa húrra fyrir. allavega ekki á selfossi, svo mikið er víst.

tja já. gleðilega páska bara og skemmtið ykkur vel með súkkulaðieggin ykkar og hugsið endilega til mín þar sem að ég fæ ekki neitt   hehe

ég veit ekki hvenær ég hef ætlað mér að setja myndir inná netið, ég er alltaf að spá hvort ég ætti bara að gera það t.d. nuna eða þá hvort ég ætti að setja þær allar í einu, og þá líka að bíða eftir einhverjum myndum frá ingólfi afþví að myndavélin mín er hreilega að gefa upp öndina. flassið dó um daginn og stundum get ég bara hreinilega ekki tekið myndir afþví að vélin slekkur bara á sér. það er frekar mikið bögg.

vil líka koma því að að ég er búin að finna minn uppáhaldsbjór, sem kemur í stað víkings í gleri. hann heitir tsingtao og er kínverskur. þvílíkt nammi! ég er liggur við að fara að flytja hann inn til íslands. en kannski ekki alveg a næstunni það sem að krónan er víst að hrynja og fleira skemmtilegt í gangi á ástkæra íslandi.

sishi (eða hvernig það er skrifað - takk)
-assa

oj hvað þið eruð leiðinleg. enginn sem commentar nema hrói. hnuss.

en eg er allavega komin til kína núna. kom fyrir rúmum sólarhring síðan, en er ekki búin að gera neitt nema hanga inná hótelherbergi að lesa the kite runner. ég get ekki einu sinni horft á sjónvarpið það sem allt sjónvarpsefni er talsett.
fór út áðan að fá mér að borða. mér fannst skemmtilegt að sjá að starfsmenn kfc í kína þurfa að vera í bleikum búningum. þætti gaman að sjá það líka á íslandi.

ég gleymdi samt að minnast á það hér síðast að ökumennirnir í dubai eru fucking klikkaðir. hámarskhraðinn er 120 en þegar eg fór til abu dhabi (höfuborg sameinuðu arabísku furstadæmanna og ríkasta borg í heimi) þá var leigubílsstjórinn að keyra á 170 og bara í góðu tjilli. ökumennirnir ákveða líka bara alltieinu að skipta um akreinar þó svo að það sé ekki pláss fyrir þá og þá þurfa þeir sem eru fyrir aftan að snarhemla eða gjöra svo sem að færa sig yfir á næstu akrein. mér fannst skrytið að ég lenti ekki í neinu slysi þarna. ég keyrði samt framhjá einu, ekki skemmtileg sjón.
dubai var annars mjög fín. langar að fara þangað aftur. var að skoða flug og það er um 140þúsund fram og tilbaka, bara svipað og að fara til usa. fine fine. kannski maður fari bara aftur í ágúst?
það eru klikkað strangar reglur um dóp og klám þarna. var að tala við einn breta sem á heima þarna og hann sagði mér að einn frægur dj í englandi hafi verið að koma að halda tónleika, en hafi verið tekinn á flugvellinum með 2 klámmyndir í símanum sínum og einn fjórða úr grammi af kókaíni. hann fékk fimm ára dóm! shæse. kannski ekki svo tilvalinn sumarfrísstaður fyrir marga góða djammþyrsta íslendin, sem ætti heldur að halda sig við spán.

annars sit eg nuna inná hótelherbergi í kína í góðum fýling að hlusta á booka shade. örlítið vonsvikin að enginn sem ég vildi tala við sé inná msn, en klukkan er nú bara hálf þrjú á íslandi, en ég er 8 tímum á undan.

býst ekkert sérstaklega við að einhver skilji eftir sig ummerki hér. svo ég segi ekkert.

-assa

er tad ekki?

ju. allavega hef eg ekki neitt betra ad gera i dag. adalastaeda er vaegur solbruni i andliti og bringu og svo steig eg a eitthvad i gaer eda fyrradag og ilin a er er fjorfold. eg held eg turfi kannski ad lata kikja a tetta...

allavega. tad er buid ad vera nokk fint herna i dubai. vid komum a manudagsnottina um sexleytid. fengum herbergi og forum strax ad sofa. mig minnir ad vid hofum sofid til svona 5 eda allavega eg. forum adeins ad skoda baeinn en tad var ekki mikid meira en bara burj al arab. daginn eftir vaknadi eg og mer fannst einsog vorubill hefdi keyrt a mig, mer leid sjokkerandi illa. svo, eg var bara uppa hoteli.
midvikudagurinn for i batasyninguna sem er her i gangi og adaltilganur tessarar ferdar var ad fara a hana. tad var alveg vel hresst, eg var samt med svo mikil haelsaeri sidan um morgunin tegar vid lobbudum i trja klukkutima ad skoda budir, ad mer leid hreint ekki sem best.
fimmtudaginn forum vid i kinverska sendiradid. eg fekk ekki visa til kina. kellingin sem var ad vinna tarna var eitthvad of heimsk. hun spurdi mig hvort eg vaeri ekki med visa til dubai og syndi mer eitthvad risa plagg sem a ad vera i vegabrefinu. eg sagdi nei, ad vid tyftum ekki svoleidis til ad koma til dubai fra islandi. ta sagdi hun mer ad eg gaeti ekki fengid visa hja teim, en eg gaeti fengid tad i hong kong, japan. eg helt ahyggjulaus a strondina ad na mer i sma tan. hitti tar eitthvad folk og vid akvadum ad kikja ut um kvoldid. ta komst eg a heldur leidnlegur hlut, myndavelin min BILADI tegar eg var ad taka myndir, eda flassid virkar ekki. mer finnst tad ekki gaman.
daginn eftir, semsagt i gaer, komust vid ad tvi ad helvitis kellingin i sendiradinu vissi ekki ad stimpillinn sem madur faer tegar madur fer inn i oll lond er visad sem gildir, tid vitid, madur ma vera i landi i 60 daga. svooo.. tetta er frekar mikid vesen. sendiradin her eru lokud a fost og laugardogum tar sem ad tad er helgin hja folkinu herna. eg held ad malid nuna se ad a morgun tarf eg ad keura til abu dhabi og fara i sendiradid tar, og fara svo til kina a manudaginn eda tridjudaginn. tetta er alltsaman alltof mikid vesen.
for samt aftur a strondina ad reyna ad dreifa ahyggjum minum og sofnadi. tad utskyrir vaegan bruna einsog adur kom fram..

hotelid sem eg er a  heitir coral oriental, og tad er stadsett i "gamla" baenum, deira. aerid 1975 var herna bara deira og svo abu dhabi. uppbyggingin sem ordid hefur sidan, er ordid a dubai, glaenyjum bae sem ad ekki er leyfilegt ad keyra um i a bil sem er eldri en tiu ara. jebb. spaid i tad.
eg var ad spjalla vid karim, einn englendingana sem bua herna og eg hitti a strondinni, og hann var ad segja mer ad rikisstjornin herna passi vel uppa folkid sitt. tegar ad "emirate", sem er akvedin tjodfelagsstada herna, verdur sjalfstsaedur, faer hann hus fra rikinu. ef ad emirati giftist odrum emirata fa tau annad hus (svo saman eiga tau 3 hus) og svo 150.000 dirhams fra rikinu, manadarlega, to ad tau seu i vinnu. tid sjaid tad ad 200 dirhams er um 2500 kronur. naestir i rodinni koma svo innfaeddir, en teir fa einhverja akvedna peningaupphaed fra rikinu sem eg man ekki hvad er mikid en tad er ekki svo mikid, og svo koma indverjar, og svo annad folk. indverjar og annad folk fa ekki neitt.
vaeri ekki adeins of svalt ef ad madur myndi fa bara eitt stykki hus 18 ara gamall, hitta einhvern annan islending (sem er nu ekki mjog erfitt), giftast honum og ta a madur alltieinu annad hus og fullt af peningum? pretty sweet!

jeees. eg hef svosem ekki mikid meira ad segja. eg laet heyra fra mer eftir nokkra daga tegar eg verd stodd einhversstadar annarsstadar en i dubai. eg fae velgju ad hugsa um allt vesenid sem byrjar, a morgun.

chao.

assa

maður ætti nú samt frekar að vera að lesa síðasta hlutann í íslandsklukkunni heldur en að vera að blogga. en það er bara svo langt síðan ég lét heyra í mér. þrátt fyrir að vera að blogga hef ég enga trú á því að einhver lesi þetta.

ég og sóley fórum allavega austur á árshátiðina. renndum í bæjarhlað 19:05, og þá átti ég eftir að fara í sturtu, gera mig til OG velja outfit. við vorum mættar uppá hótel 19:40. haldiði að það sé dugnaður í manni. skemmtiatriðin voru ógeðslega fyndin, og ég héld að "hverjir eru bjarki og mummi" og "kúkímon" hafði gjörsamlega rústað þessu. borðið okkar var ekki í uppáhaldi hjá neinum sem var þarna inni, nema klárlega okkur sjálfum, þar sem að "brrrrrrrrrrrrííí´" fékk að hljóma oftar en einu sinni og oftar en tvisvar þetta kvöld, með fylgjandi "fuck yeahh" að hætti gunnars. semsagt; mikil læti og ölvun í gangi.

eftir hótelið fórum ég og sóley heim til mín, helltum í okkur, skiptum um föt og röltum til ella. einhverra hluta vegna álíta margir íbúðina hans sem félagsmiðstöð og hún var orðið pakkfull, svo að ég og hrói buðum heim til okkar. fórum þangað, aftur heim til ella, aftur heim til mín og svo aftur heim til ella áður en við héldum á ball. afhverju, það veit ég ekki. en þetta var hressandi. ballið var það svo líka, ég dansaði við alla þá sem mér datt í hug, eh. og mér leið svo illa í löppunum að ég fór heim að sofa eftir ballið, ákvað að taka stilltu stúlkuna á þetta.

öööö laugardagur, vaknaði sjokkerandi hress og hélt heldur fáklædd niður að fá mér að éta. kom á óvart að ég rakst á einstakling sem fékk að gista heima. ég tjillaði mestmegins heima hja ella aður en eg for heim að gera mig klara fyrir kvöldið, en hrói hélt uppá 20 árin þessa helgi. fór heim til ella að horfa á þetta gjörsamlega glataða eurovision (sorry mer finnst þetta bara ekki töff) og mer til mikillar anægju þá töpuðu þau sem allir héltu með, sem mér fannst frekar fyndið. ég fékk harla skemmtileg viðurnefni frá herra ella og stebba svo ég klæddist fötum a la elli í þonokkurn tíma, áður en ég ákvað að fara heim í eitthvað sem passaði betur. kíkti svo útí.. sindrabæ. þar var mikið glensað áður en við þurftum að drulla okkur út. þá var það bara heim til ella eina ferðina enn, og svo dró ég restina af liðinu þaðan sem var ekki dautt þá þegar uppá vík, þar sem að partýið hélt áfram fram á nótt.

sunnudagurinn fór í það að keyra heim. sóley ást ákvað að keyra, allavega að klaustri. ég var good með það, enda frekar glær frá deginum áður. ákvað að fá mér eina væna lummu í nesjunum.. sem ég gleymdi síðan og tók hana ekki úr fyrr en rétt fyrir utan klaustur. það var hellað. ég skreiddist skjálfandi inní sjoppuna til hennýjar þar sem að hlátrasköllin tóku á móti mér og ég reyndi að æla restinni af áfenginu síðan kvöldinu áður, sem gekk ekki eftir.

allavega. svo tók við skólinn og vinnan og lífið.

kíkti svo þessa helgi á djamm í bænum sem var alveg mjög gaman, þangað til maður fór yfir strikið. punktur. fór síðan að vinna á laugardeginum og er búin að vera róleg síðan þá. nóg að læra, nóg að lesa, svo ég held ég láti þetta gott heita og haldi áfram með eldur í kaupinhafn fyrir morgundaginn.

-assa

já, skemmtilega fljótir að líða dagarnir svona þegar maður horfir tilbaka. alltieinu er kominn 11. febrúar og ég er orðin tæknilega 2 árum yngri en hrói. not for long though. man mjög vel hvað mér fannst dagarnir frá 10.feb til 13.maí ekki skemmtilegir þegar ég var lítil.

einmitt.

öö já. af mér; lítið að frétta.

fór á skólaball. fínt kvöld sko. nema að síminn minn drukknaði í bacardi razz og sprite-i. það var frekar leiðinlegt. fór á i adapt. gleði gleði. þurfti þó að yfirgefa staðinn ÁÐUR en tónleikarnir voru afstaðnir þar sem að ég átti að mæta í vinnuna. og öll gleðin sem bjó í hjarta mínu yfir að hafa verið á þessum tónleikum (eða allavega helmingnum) fauk út í veður og vind þegar ég leit í spegilinn. ég var horbjóður. þvi er þá helst að þakka góða fólkinu sem sótti tónleikana, böndunum og engri loftræstingu í hellinum. ég varð bara að púlla krullur ársins í vinnunni, og skemmti mér svo vel á barnum á benassy að hárleiðindin gleymdust fljótt.

svo fór maður heim. og í skólann. og vera heima hjá sér slappur. og í vinnuna. og svo aftur í bæinn. ætlaði núna á föst að kíkja eitthvað á lífið en svo var veðurspáin ekki alveg að samþykkja það svo að ég var föst heima hjá pabba á föstudagskvöldið glápandi á fsu tapa í gettu betur og kroppasýninguna sem fylgdi, leiðinlegustu mynd í sögu sjónvarpsins sem fjallaði um eitthvað örlagasverð, wallace&gromit; the curse of the were-rabbit (eruði að djóka hvað hún er fyndin) og svo man ég ekki meira. interesting kvöld indeed.

laugardagur. same. horfði á myndir. spennandi. fór í vinnuna; var þó ekki að nenna. en viti menn, ég lenti með sjúklega skemmtilegu fólki á svæði, og við skemmtum okkur konunglega við að horfa á fólkið dansa á ballinu sem var eftir matinn. fullorðið fólk getur verið svo fyndið.

vikan byrjar vel. fór í skólann eftir takmarkaðan svefn. ældi. fór heim. ældi meira. svaf. tjilla. lýst ekkert á þetta.

næsta helgi er algjölega óskrifað blað. mig langar þó klekkað á dusty kid á organ á laugardagskvöldið, og ég vona bara að einhver sjéntílmaður eða sóley vilji bjóða fátækum námsmanni á djammið. annars fer ég líklega bara að vinna, as usual. þá verður ekki djamm fyrren 22. þegar maður kíkir heim og skellir sér á árshátíð með páli óskari. víí. síðasta árshátíð var legend, ég vona innilega að þessi verði ekkert síðri. þó svo að ég verði ekki kölluð uppá svið til að taka við verðlaunum fyrir afar hjartnæmt ljóð. boooyah. svo ætlar hrói bróðir líka að halda uppá 20 ára áfangann og það e bókað mál að ég fari í mjólkurbúðarrölt með drengnum.

mér finnst samt eitthvað svo.. gamalt við það að verða 20 ára. þegar ég var yngri fannst mér gjeeeeðveikt langt þangað til ég yrði 20. svo er minn eigin bróðir, minn besti vinur, alltíeinu orðinn gjaldgengur í ríkið? obbbobbobb. en ég á ennþá rúmlega eitt og hálft ár í að vera ung. mjáw.

ég held. jú. ég ætti bara að hætta. einstaklega langregið og einfalt líferni á mér hérna. en er eitthvað betra í boði? ógeðslega veður.

telma kemur heim eftir 2 daga. þá eignast ég líf á ný.

 

 

 

 

-assa

ég er komin í svo ofsa fíling yfir þessu tónleikum að ég er að spinga:

 

komiði. sjáiði. upplifiði. þó svo að þið fílið ekki þessa tónlist. síðasta tækifæri ever. sem er leiðinlegt   eigið kannski eftir að fatta hvað þeir eru að gera góða hluti. eða voru. mér er sama. þeir verða alltaf á sínum stað í mínum huga.

-assa 

major!

 

ég er hress. föstudagur á morgun. sem þýðir reykjavík á morgun. eeeen en það er ekkert djamm á mér. onei. vinnuhelgi. er að byrja a broadway. ætli það verði ekki ágæt.

talandi um broadway þá fór ég þangað um síðustu helgi á árshátíð. deginum áður var aðeins of vel tekið á því og farið á árshátíð breakbeat.is á organ. það var meiriháttar gaman! ég, sóley, drési, fannar, arnþór, bjarni og jenný trylltum þetta.það var samt ekki alltof gaman að vakna daginn eftir, þar sem ég lá ónýt uppí sófanum hennar sóleyjar allan daginn - eða þar til að ég þurfti að mæta á hótel cabin og get ready fyrir árshátíðina. ég setti einmitt heimsmet í að vera fljót í tilfæringum, en mér tókst að hafa mig til á hálftíma. ekkert vel gert en hey, útlitið ekki uppá sitt besta frá deginum áður. jájá.

árshátíðin var... leiðinleg! ég var í engu stuði, mér leið hrikalega. maturinn ekki góður (eg er líka svo matvönd), uppistandið eða hvaða tilraun þetta var hjá samkaupsfólki að vera fyndið var svo einstaklega EKKI fyndið. ég hef sjaldan eða aldrei veið með jafn mikinn kjánaholl.

svo byrjaði george michael show sem var alveg töff en ég var samt í svo engu stuði. mér þótti líka ekki æsandi að sjá karlmann með cameltoe. svo byrjaði bandið að spila. hellú.. eurobandið skilurðu?! ég hélt að ég myndi skjóta mig. reyndi að gera gott úr þessu, dansaði svona hálft lag og sagði nei takk. lét mig svo fljótlega hverfa eftir það niðrí bæ með nokkrum hornfirðingum. fengum frían taxa og skemmtilegheit. var þar, helluð úr leiðindum í einhverja klukkutíma, týndi fröken fullu sem var með herbergislyklana á hótelinu (svövu). endaði með að ég fór uppá hótel (aftur frír taxi vííí og þar fann ég dömuna bleeeeendfulla. hahaha krútt.

sunnudagur. ógeð. segjum ekkert meira um það. mánudagur. ógeð. ojá. ég var ekki í góðum fíling. reyndar ekki á þriðjudag heldur.

 

ég meina.. ég reyndi! 

kom heim aðan ur vinnunni. buin að bíða alla vikuna eftir þessum degi - fimmtudegi. því að þá er tv kvöldið mitt. eeeen neii! ég kem heim, kveiki á sjónvapinu og sé bara svart. skjár einn dottinn úr. mér vöknaði næstum um augun. þetta var svo ekki gaman! skellti mér bara á eitthvað afs spilakvöld - komst einmitt að því að ég er ekkert sérstaklega góður teiknari undir pressu. oni.

helgin. kemur á morgun. jibbí. ég er búin að vera að bíða eftir henni. aðalega útaf einu. huhumm.

og svo segja sína skoðun? splendid.

-assa

 

 

 

 

ákvað að hætta að vera geðveikt bitra gellan í smá stund og blogga aðeins, leyfa ykkur að fá innsýn inní mitt skemmtilega og æsispennandi líf.

Frá því síðast; próf, rvk, höfn, jól, alltof mikill matur, mikið áfengi, annar í jólum, leti, áramót, egs, höfn, rvk, selfoss. já og h0fn um helgina og aftur selfoss.

JESS!

er þetta þá bara ekki komið? nei svona án djóks þá nenni ég varla að blogga.

en okei. ég sit hérna heima hjá mér á selfossi. í íbúðinnni MINNI þar sem að maður er víst orðinn einn í herbergi (erum við að tala um partý eða hvað. Ég var að koma úr yndislega skólanum mínum þar sem ég er búin að vera síðan í morgun. Ég er með ömurlega stundarskrá en það þýðir lítið að væla. Mér til einskærrar hamingju náði ég öllum prófunum og því þarf ég ekki að taka upp neina áfanga aftur. jei. ég var nefnilega alveg að búast við falli í fyrsta skipti í einhverjum fögum.

 

fór heim á höfn um helgina, eftir að hafa yfirgefið höfn aðeins 6 dögum áður. ég fæ bara ekki nóg..

nei ástæðan voru tónleikar sem voru sweet. ekki meira hægt að segja. ekki bara tónleikarnir heldur bara öll ferðin. og það skrýtnasta var að ferðin heim i gær var actually þolanlegri heldur en ferðin á höfn. líka betri færð og meira talað. takk sætu.

ég er búin að fá job á broadway sem dyrarvörður. byrja 26.jan. djók. ég er nú bara ráðin á bar/ í salinn. er reyndar ekki alveg með það á hreinu. byrja samt 26.jan.

ooog svo er árshátíð samkaupa um næstu helgi og þar sem að ég var svo efnilegur starfsmaður í sumar og um jólin............ þá var með boðið með. ég og svava beibí leigjum okkur hótelherbergi saman á einhverju hóteli sem við vitum EKKERT hvar er en við erum svo klárar í kollinum að við finnum það strax.. vonandi þá líka seinna um kvöldið.

það er ógeðslega ógeðslega kallt hérna á selfossi og ég fór næstum að gráta í dag á leiðinni heim úr skólanum. nei reyndar ekki en mér leið ógeðslega illa.

myndir til hliðar síðan úr desember og fleira skemmtilegt.

 

bless

-assa

ég hef komist á nokk merkilegri niðurstöðu. mjólkursamsalan, það rótgróna og virta fyriræki, hefur verið að svindla á okkur íslendingum í mörg ár.

hvernig? tja, einfaldlega með því að markaðsetja jógúrt sem skyr.

já, skyr.is , eina vinsæla skyrið frá ms, er í raun jógúrt. komst ég að þessu þegar ég las innihaldslýsinguna á skyr.is og kea skyri. í kea skyri stendur að það innihaldi skyrgerla, en í skyr.is innihaldslýsingunni stendur þar skýrt og greinilega að það innihaldi lifandi gerla, sem eru, með öðrum orðum, jógúrtgerlar, eða samsvara þeim allavega.

kjánalegt, svo ekki sé meira sagt. ekki veit ég hvað mjólkursamsölunni gengur til með þessu, en mér dettur fyrst og fremst í hug að tilgangurinn sem sparnaður. en afhverju að spara á einhverju svona, þannig að þau selji vörur sem eitthvað annað en þær eru?! ég skil þetta ekki.

 ég bíð bara eftir því að þeir breyti gamla ekta skyrinu (þessi sem eru í 1/2 l umbúðum, með aski framaná, og svo er líka til með bláberjum í frá sér í jógúrt. þá væri botninum nú náð.
mjólkursamsalan ætti að skammast sín.

"Í sumar nýjustu afurðirnar er svo farið að nota staðlaða gerlaflóru í stað skyrþétta, eins og til dæmis í skyr.is vörulínuna. " - http://visindavefur.hi.is/svar.php?id=3331

 

jebb. semsagt, skyr er ekki endilega skyr þó svo að það sé selt sem slíkt.

 

já og kannski gleðilegt nýtt ár líka?

-assa

já. það er nú bara komið á hreint. i adapt eru hættir. ég trúi því ekki! ég fæ illt í magann á að hugsa um þá. ég fæ samviskubit fyrir að hafa farið í afmæli í stað þess að fara á tónleikana þeirra um daginn. en maður spáir ekkert í þessu, maður trúir ekki öðru en að svona frábær hljómsveit verði alltaf til, ALLTAF! oooooooo. ég er ekki glöð.

 

---

ég hef velt einu mjög mikið fyrir mér. þar sem ég ólst upp, var það að vera í kór alveg ógeðslega glaað og hallærislegt, og bara "þetta" fólk var í kór, sérstaklega þegar við vorum komin á unglingsaldurinn. ég persónulega byrjaði eitt sinn í kór þegar ég var í fimmta bekk, en vegna þess hve gríðarlega illa ég syng og hversu illa mér samdi við kennarann, hætti ég í kór eftir 3 daga og hef alla tíð skammast mín gríðarlega fyrir þessa 3 daga sem ég eyddi í barnakór hornafjarðar. já ég verð að viðurkenna að mér fannst það glatað.

ekki segja mér að þið, hornfirðingar, hafi ekki einhverntímann hlegið af krökkunum í kórnum, hvað þeir eru miklir lúðar og svo framvegis. ég er ekki saklaus, þau hafa þurft að setja undir mínum hlátri nokkrum sinnum, að vísu ekki bókstaflega en við félagarnir/vinirnir grínuðumst stundum með þetta.

svo flutti ég hingað. þriðja daginn í skólanum eða svo þá sá ég auglýsingu um kór fsu, og ég hugsaði; vá, lúðalegt! kórinn söng í einhverjum frímínútum í skólanum í haust og ég fékk mesta kjánahroll í heimi, vorkenndi þeim að standa þarna og láta gera grín af sér fyrir framan allan skólann. lokaði huganum fyrir annars þessu mjög fallega lagi og einbeitti mér aftur að myspace síðunni sem ég var að skoða.

fsu kórinn fór svo til danmerkur um daginn. nokkrar stelpur sem ég kannast við voru að tala um að þær voru að fara og hversu spenntar þær væru. ég hugsaði; vá.. eru þær að djóka, og fékk svona.. kjánahroll í bland við eitthvað annað. mér fannst þetta lúðalegt.

skoðaði heimasíðu hjá stelpu sem ég kannast agætlega við og spjalla stundum við. og já hún er í kórnum. ég skoðaði myndir síðan úr danmerkurferðalaginu þeirra, og komst að því að fullt af fólki sem ég þekki/kannast við, eru í kórnum. ég fór að hlægja þegar ég sá mynd af félaga mínum, sem er meðlimur í rokkhljómsveit, á þessari síðu. ég trúði þessu ekki, var hann í kór! hálfhlægjandi sagði ég telmu frá þessari uppgvötun, og hún var hissa á mér, að ég skuli ekki vita það, og spurði mig afhverju ég væri eiginlega að hlægja. ég sagði eins og var; að mér finnist það ógeðslega lúðalegt að vera í kór. hún trúði mér ekki.

telma er líka frá smábæ líkt og ég. þar sem hún ólst upp var það bara töff að vera í kórnum. hér er það líka töff. það er eðlilegt. það er ekki bara "þetta" fólk sem er í kór. þetta er ekki eins og heima.

ég komst af því hvað höfn hefur sterk áhrif á mann. höfn er án efa ekkert einsdæmi um eitthvað svona, en þar sem að ég ólst jú upp þar, þá hefur bærinn mótað mig gríðarlega. og ég komst svona skemmtilega að þessu um daginn. það er bara alls ekkert lúðalegt við það að vera í kór!

ég er allavega búin að breyta þessari skoðun minni. mér finnst hún ekki eiga rétt á sér lengur.

 

vil taka það fram að ég ætla mér engan að móðga með þessu. ég varð bara að koma þessum pælingum aðeins frá mér, benda fólki á fáranlegar hugsanir sem mótast með manni í bæjarfélaginu sem maður kemur frá.

 

já.

 

-assa

Hæ. Ég tók það að mér í dag að uppfæra síðuna pínu pons. Eins og sjá má. Setti inn fleiri myndir, og birti aftur allar hinar sem að einhverra hluta vegna hurfu alltieinu. Ekki einsog einhver saknaði þeirra?

 

Semsagt, fullt af myndum hér til hliðar ef ykkur leiðist.

 

Annars er eiginlega ekkert að frétta af mér. Bara tveir dagar eftir af skóla, og ég byrja í prófum á laugardaginn, þegar ég tek munnlegt próf í spænsku. Svo verð ég hér í næstu viku og svo er ég farin héðan. En ég kem nú aftur.

 

Fékk sorgarfréttir í gær: Meme, vinur minn í Mexíkó er dáinn. Hann var með lifrasjúkdóm og vissi ekki af því. Svo dó hann bara allt í einu. Ekki skemmtilegt það.

 

 

Við Meme í góðum gír í Tuxtla fyrir 2 árum. 

 

Að öðru, ef til vill hressara. Öðru, nei kannski ekki. Hef ekkert að segja. Ég held að ég láti þetta gott vera og byrji að lesa Njálu og gera verkefni fyrir lok skólans.

 

-assa